این شعر کاندیدای شعر برگزیده سال ۲۰۰۵شده و توسط یک بچه افریقایی نوشته شده که استدلال شگفت انگیزی دارد!
وقتی به دنیا میام، سیاهم، وقتی بزرگ میشم، سیاهم
وقتی میرم زیر آفتاب، سیاهم، وقتی می ترسم، سیاهم
وقتی مریض میشم، سیاهم، وقتی می میرم، هنوزم سیاهم
و تو، آدم سفید
وقتی به دنیا میای، صورتی ای، وقتی بزرگ میشی، سفیدی
وقتی میری زیر آفتاب، قرمزی، وقتی سردت میشه، آبی ای
وقتی می ترسی، زردی، وقتی مریض میشی، سبزی
و وقتی می میری، خاکستری ای
و تو به من میگی رنگین پوست؟؟؟
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۲ تیر ۱۳۸۹ ساعت 12:0 PM توسط samira
|
اگر همواره مانند گذشته بیندیشد همیشه همان چیزهایی رابه دست می آورید که تا به حال به کسب کردید